یک متصدی قطار با غریبه‌ای لال مواجه می‌شود که از ناکجاآباد ظاهر شده است و خود را به طرز مرموزی درگیر یک پرونده قتل در لهستان می‌بیند. اواخر دهه هشتاد قرن بیستم است. آلویس نبل به عنوان متصدی در ایستگاه راه‌آهن کوچک بیلی پوتوک، روستایی دورافتاده در مرز چک و لهستان کار می‌کند. او مردی گوشه‌گیر است که جدول‌های زمان‌بندی قدیمی را به آدم‌ها ترجیح می‌دهد و تنهایی ایستگاه را آرامش‌بخش می‌یابد؛ مگر زمانی که مه غلیظی همه‌جا را فرامی‌گیرد. در آن زمان او دچار توهم می‌شود و قطارهایی از صد سال گذشته را می‌بیند که از ایستگاه عبور می‌کنند. آن‌ها ارواح و سایه‌هایی را از گذشته تاریک اروپای مرکزی با خود می‌آورند. آلویس نمی‌تواند از شر این کابوس‌ها خلاص شود و سرانجام کارش به آسایشگاه می‌کشد. او در آسایشگاه با مردی لال آشنا می‌شود که عکس قدیمی به همراه دارد و پس از عبور از مرز توسط پلیس دستگیر شده است. هیچ‌کس نمی‌داند چرا او به بیلی پوتوک آمده یا به دنبال چه کسی است، اما گذشته همین مرد است که آلویس را به سفرش سوق می‌دهد.

چه کسی دوست ندارد با یک کاروان قرمز زیبا که از پدربزرگ به ارث رسیده به تعطیلات خانوادگی برود؟ "بارا پولاکووا" در نقش یک مادر ماجراجو با دو فرزند و یک وبلاگ نویس آشپزی پرشور، به این چالش بله می گوید. همسرش که "لوکاش پریکازکی" نقش او را بازی می کند، اصلاً شور و شوق ماجراجویی را به اشتراک نمی گذارد. اما وقتی کسی را که دوستش داریم در کنار خود داریم، اصلاً مهم نیست که کجا هستیم. به همین دلیل، کل خانواده در نهایت با یک کمپینگ به تعطیلات تابستانی کنار دریا می روند و ...

چگونه با قتل هایی که همسایگان خود مرتکب می شوند آشتی کنید؟ چگونه با بدی فزاینده ای روبرو شویم که هیچ کس در برابر آن نمی ایستد، وقتی بر اراده انسان چیره می شود و تواضع و امید چه ارزشی دارد؟

داستان فیلم در مورد پیرمرد نجاری است که بچه ای ندارد و تنهاست. پدر “ژپتو” به همراه یک گربه و دارکوب که با درست کردن اشیاء چوبی امرار معاش می کند. او با درست کردن عروسکی چوبی به اسم “پینوکیو” باور می کند که کودکی دارد. فرشته ای مهربان وقتی متوجه آرزوی قلبی پیرمرد می شود، با زنده کردن عروسک آرزوی پیرمرد را برآورده می کند…